کسب‌وکار آجیلی صادقی، که نمادی از استمرار و اصالت در بازار سنتی تبریز است، ریشه‌هایی دارد که بیش از یک قرن پیش توسط بنیان‌گذار فقید، محمد صادقی، پدربزرگوار این خانواده، در اعماق تاریخ این شهر کاشته شد. این پیشه، یک سنت خانوادگی است که با وفاداری و تعهد از نسلی به نسل دیگر منتقل شده و اکنون در دومین نسل، با مدیریت آقای محمدرضا صادقی با قدرت ادامه مسیر می‌دهد. نقطه آغازین فعالیت تجاری این خانواده در قلب تاریخی شهر، یعنی میدان صاحب‌الامر تبریز، رقم خورد؛ این مکان که خود نمادی از تجارت قدیمی تبریز است، شاهد اولین تلاش‌های این خانواده در حوزه خشکبار بود. با توسعه شهر و تغییرات ساختاری در بافت تجاری، آقای محمدرضا صادقی به همراه برادر خود، تصمیم به انتقال و دایر کردن مغازه‌ای در مکان فعلی گرفتند؛ این جابه‌جایی نشان‌دهنده تطبیق‌پذیری کسب‌وکار با تحولات شهری بود و آقای صادقی بیش از چهار دهه و نیم (بیش از ۴۵ سال) است که با جدیت و پشتکار در همین مکان فعالیت‌های گسترده خود را پیگیری می‌کنند؛ در طول این سال‌ها، مشارکت خانوادگی نقش محوری داشت، به‌طوری که در مقطعی، سه برادر از این خانواده به طور موازی در عرصه‌های مختلف این صنعت مشغول به کار بودند؛ برادر بزرگ‌تر، مهدی صادقی، در بازار نوروزخان تهران فعالیت تخصصی خود را دنبال می‌کردند، که متأسفانه ایشان چندی پیش در اثر بیماری کرونا رخت از جهان بربستند. برادر دیگر نیز مسیر شغلی خود را در بازار تره‌بار تبریز پی گرفت؛ اما مسیر شغلی محمدرضا صادقی در سال ۱۳۷۳ دچار یک تغییر ساختاری شد. ایشان تا این سال با یکی از برادران خود شریک تجاری بودند، اما پس از مهاجرت برادر، مالکیت کامل مغازه فعلی به محمدرضا صادقی واگذار شد. ایشان به صورت کاملاً مستقل، مدیریت و مسیر توسعه را بر عهده گرفتند. یکی از ویژگی‌های برجسته این خانواده، انتقال دانش به روش کاملاً عملی و تجربی است. موسس این حرفه، محمد صادقی، بدون گذراندن هیچ دوره رسمی و صرفاً از طریق تجربه عملی در بازار، وارد این حرفه شدند و اصول کار را پایه‌گذاری کردند. نسل دوم نیز مسیر پدر را دنبال کردند؛ مهارت‌ها و دانش فنی لازم برای فعالیت در بازار پرچالش آجیل و خشکبار، نه از طریق آموزش‌های آکادمیک، بلکه مستقیماً در محیط پر جنب و جوش بازار تبریز و در سایه حمایت و نظارت پدرشان به پسران منتقل شد و آن‌ها را برای ورود قدرتمند به این بازار آماده ساخت. یکی از مهم ترین ویژگی هایی که ایرانی پیشه در مصاحبه های خود با جناب صادقی دریافت؛ این است که در این مغازه از مواد درجه یک  به منظور بو دادن آجیل استفاده می گردد. این مغازه از انگشت شمار مغازه هایی است که در آن از زعفران برای بو دادن پسته استفاده می شود.